Mavi Kapılı Ev

düz yazı gözyaşı kıyafet yok oluş

Ne zaman oradan geçsem, kapının önünde oturuyor olurdu, yaz-kış, yağmur-çamur dinlemezdi. Üzerinde sarı çiçekli basma entarisiyle. Bir söylentiye göre, sabah evden çıkıp, bir daha hiç geri dönmeyen kocasını, bir diğerine göre oğlunu bekler dururmuş. hiç konuşmadım kendisiyle, hiç selam vermedim, gücendirmemek için belki, belki de incitmemek, çok hassastı besbelli. Bir gün o durdurdu beni adımla seslenerek, korktum, şaşırdım, garipsedim, durdum ve ona döndüm; "merak etme" dedi ve devam etti; " herşeyi bırakmalısın artık, tutunduğun dallar çoktan çürüdü, yapacakların bitti ve sevdiklerin gitti, geç bu kapıdan artık, diğer dünya üzerine kapanmadan". Bunca zamandır boş yere bekleyen ben miydim? Ağladım, ağladım,ağladım, ağladım ve kapıdan geçip yok oldum.

Esindaş

Esindas 0 Yorum

Yürüyüş

düz yazı fakirlik kıyafet köpek

Her gün aynı saatte görürdüm onu, hiç aksatmazdı, üzerinde hep aynı kıyafetle, ayagında delik deşik ayakkabılar, fakat omuzları dik bir şekilde yürüyor olurdu. Bir gün karşılaşmayı hiç beklemediğim bir anda çıktı karşıma, ufak bir baş selamı verip gececek oldu, "durun, bir saniye" dedim ve devam ettim "kimseniz yok mu". Dik dik baktı gözlerime ve ekledi "köpeklerim yeter". Yeterdi elbet yetmez olur muydu hiç? Çevremdeki içi boş, dışı süslü insanları düşündüm "haklısınız" dedim başımı eğerek, nedense utandırdı beni bu cevap. Uzaklaştı yanımdan ardına bakmadan.

Esindaş

Esindas 0 Yorum